در جامعه مدني ستون اصلي و زيربناي امور را واحدهاي روابط عمومي ‌تشکيل مي‌دهند، زيرا لازمه پاسخگو بودن سازمان‌ها و ادارت، داشتن روابط عمومي‌ قوي و مطلوب است. واحدهاي روابط عمومي‌ با عنايت هرچه بيشتر مسوولان سازمان خويش است که مي‌توانند به جايگاه واقعي خود دست پيدا کنند و موجبات بالندگي فرهنگي و اجتماعي جامعه را فراهم سازند.

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، نويسنده وبلاگ "روزگار وصل" به نشاني http://firoozehaskari.blogfa.com در ادامه نوشته است: بيان اخبار و گزارشات ادارات و سازمان‌هاي زيرمجموعه، يکي از اهداف بلندمدت هر سازمان است. اين امر هم موجب رضايت ارباب جرايد و مطبوعات و روابط عمومي‌ها را فراهم مي‌سازد و هم طبعا براي مديران سازمان‌ها نيز امتياز محسوب مي‌شود.

روابط عمومي ‌با داشتن امکانات مورد نياز مي‌تواند با درايت و تدبير خويش بر عملکرد ارگان يا سازمان خود نظارت کند.

متاسفانه گاهي در بعضي از ارگان‌ها مشاهده مي‌شود که روابط عمومي ‌هرگز به وظايف اصلي خويش عمل نمي‌کنند و در چارچوب بسته به علت کمبود امکانات، نداشتن چارت سازماني مشخص و اختيارات وظايف مدون و همچنين عدم آگاهي مديران و مسوولان ادارات و سازمان باتوجه به توانايي داشتن اداره اين امور به مسووليت خطير خود بي‌اعتنايي مي‌کنند.

امروزه در ايران رابطه رسانه‌ها با روابط عمومي ‌تا حدودي رو به اصلاح مي‌رود. در گذشته نه چندان دور روابط عمومي‌ها با ارتباطي ناصحيح و برخوردهاي سرد و عامرآنه، رسانه‌ها را از خود مي‌راندند که در شرايط فعلي با توجه به اينکه هنوز در بعضي از سازمان‌ها اين گله‌مندي از طرف رسانه‌ها موجود است، ولي اين ارتباط به صورت عکس درآمده است و اين روابط عمومي‌ها هستند که از نحوه برخورد رسانه‌ها گله‌مند و ناراضي هستند. اين امر واقعيت دارد و مي‌بايست با اتخاذ شيوه‌هاي مناسب و برخوردهاي گرم و صميمي ‌جهت رفع محدوديت‌هاي بي‌جا از هر دو واحد ارتباطي برآمد و وضعيت نامطلوب موجود را تغيير داد و تنها در سايه تعامل دو سويه اين رابطه متعادل مي‌گردد.

روابط عمومي ‌بايد تلاش کند زماني را صرف آموزش رسانه‌ايي كند، زماني که روابط عمومي ‌کار با رسانه‌ها را بداند و به فنون روزنامه‌نگاري مجهز باشد، اين نقش موجب صرفه‌جويي در صنعت، پول، زمان و ... مي‌شود و رسانه‌ها به جاي اينکه جهت گردآوري اخبار مستقيم وارد عمل شوند از اين همراهي روابط عمومي‌ در جهت اطلاع‌رساني هرچه سريع‌تر اخبار بهره مي‌گيرند و از اين روست که جمله معروف "روابط عمومي‌ها، گزارشگران مجاني رسانه‌ها" هستند، تحقق مي‌يابد.

گسترش وسايل ارتباط جمعي کار را براي روابط عمومي ‌آسان کرده است. استفاده بهينه از اين ابزار در ارتباطات درون و برون سازمان جهت رشد شاخص‌هاي هر سازمان غنيمت است، پس بايد از افراد خبره، کارآمد، متخصص و اهل ذوق و هنر در عرصه روابط عمومي ‌براي انتشار اخبار صنايع بهره گرفت.

حضرت آيت الله مصباح يزدي مدت ها پیش در ديدار شوراي سردبيري سايت "خدمت"، به بيان وظايف رسانه‌ها پرداخته و انعكاس حقايق و اعتمادسازي را از وظايف آنها دانستند.

همانگونه كه از نظر ابن خلدون «عصبيت»؛ يعني وابستگي گروهي مهم‌ترين عنصر شكل‌گيري اجتماع و اساس تشكيل دولت است كه مردم را به يكديگر متصل ساخته، آنان را براي تعاون و همكاري آماده مي‌كند و زوال دولت نيز معلول افول و گسيختگي عصبيت است، در اينجا نيز استاد، قوام ارتباطات و رسانه را در گرو وجود «اعتماد» مي‌دانند.

آنچه كه در ذيل مي‌آيد، متن بيانات معظمٌ‌له در اين ديدار مي‌باشد :


-- اولين وظيفه: انعكاس عين واقعيت

نبود يك رسانه مورد اعتماد، كمبود بزرگي در كشور است كه همه به آن معترفند و تا به حال چاره درستي نيز براي آن انديشيده نشده است.

رسانه ملي، روزنامه‌ها، مجلات، خبرگزاري‌ها و... وجود دارند اما مي‌توان پرسش‌نامه‌اي تهيه كرد كه چند درصد مردم اطمينان دارند كه يك رسانه هر چه مي‌گويد راست است؛ حتي يك رسانه هم وجود ندارد و اين جاي تأسف دارد!

لذا اول وظيفه‌اي كه كساني كه اهل اين فعاليت‌ها هستند دارند، اين است كه با تمام وجود آنچه راست و عين واقعيت است، منعكس كنند.


-- جهت‌دار بودن

البته خواه ناخواه برخي گرايش‌ها در لحن كلام، تنظيم و پردازش مطالب مؤثر است كه باعث مي‌شود جهت‌دار شود، اينجا چه بايد كرد؟ اگر دستگاه و تريبوني داشته باشيد كه منتسب به شخص يا نهاد خاصي باشد، بايد منعكس‌كننده نظرات آن نهاد يا آن شخص باشد. اگر متعلق به دولت است، بايد منعكس‌كننده افكار دولت باشد و آن جا كه لحن كلام يا مطالب جهت‌دار است، جهت منتسب به آنجا باشد. پس بايد پذيرفت در برخي موارد گزارش‌ها و اخبار جهت‌دار خواهد بود و جهتش را دستگاهي كه اين تريبون به آن انتساب دارد، بايد تعيين كند.

مثلا اگر رسانه منتسب به دولت باشد و مطلبي خلاف نظر دولت منتشر نمايد، اولين مدعي خود دولت خواهد بود و حق هم دارد. اما اگر تريبون آزاد باشد، دستتان باز است و كسي نمي‌تواند اعتراض كند.


-- روشن بودن منبع خبر

بايد مشخص باشد كه گوينده و گزارش‌گر خبر كيست و خبر مستند به چيست؟ اين اولين كاري است كه يك رسانه متعهد بايد انجام دهد. سايت‌هايي كه الان وجود دارند اخلاقا، شرعا و قانونا رعايت نمي‌كنند. تماما يا روي هوس است يا تابع نظر آن كساني كه از آنها پول مي‌گيرند. تعهدي براي انجام كار لله كه اخلاقا بتوانند پاسخ‌گو باشند ندارند لذا دروغ‌هاي عجيبي درست مي‌كنند و رسوا هم مي‌شوند ولي باز پروايي از دروغ‌گويي ندارند. الآن بحمدلله فرهنگ عمومي مردم عوض شده اما باز هم درصدي تحت تاثير اين دروغ‌ها قرار مي‌گيرند.


-- حضور در عرصه رسانه، واجب كفايي

اگر به عنوان طلبه‌اي بخواهم توصيه كنم، توصيه‌ام اين است كه اين كمبود در جامعه وجود دارد و اين يك تكليف واجب متعين است كه اين خلا را پر كنيم، واجب كفايي‌اي است كه متصدي ندارد لذا همه مسؤول هستند، ملت مسؤول ايجاد اين رسانه‌اند.


-- رهيافت مطالب جهت‌دار: دفاع از دين

بايد جوري رفتار كنيم كه مردم به آن اعتماد كنند و در جايي كه مطالب جهت‌دار است، خود را به ‌عنوان پايگاه دين معرفي كنيم و از دين دفاع كنيم. به ‌هرحال ما به عنوان ياخته‌اي در دستگاه جامعه دعا مي‌كنيم اين مسؤوليت را خوب درك كنيد و خوب عمل كنيد.


-- اعتمادسازي: مصلحت جامعه و خدمتي بزرگ به مردم و مسؤولين

يادم هست امام قبل از انقلاب و قبل از آغاز نهضت كه در قم و در مسجد سلماسي فقه و مكاسب تدريس مي‌كردند، بحث دروغ بود. در بحث دروغ برخي فقها توريه را استثنا كرده‌اند. يعني در واقع دروغ نباشد، اما طرف برداشت ديگري كند. اما در بحث توريه، امام مي‌فرمودند: شرع مطهر مقصودش اينست كه زبان آدم به خلاف واقع گويا نشود و عادت به بيان خلاف واقع نكند مگر در مورد اضطرار. زبانش نماياننده واقعيت باشد.

اين مصلحت جامعه است تا مردم بتوانند به هم اعتماد كنند، اگر طوري شود كه مردم احتمال دهند دروغ مي‌گويند، دستگاه ارتباطات مردم مختل مي‌شود، همان‌طور كه شده است.

در جامعه بايد وقتي يك نفر حرفي مي‌زند عامه مردم باور كنند، ولي حالا كار به جايي رسيده كه در دولت اسلامي هنوز ما يك رسانه كاملاً قابل اعتماد نداريم البته درصد اعتماد فرق مي‌كند. اين شبهه در مورد شما اگر باشد مطلوب نيست. اگر اشتباهي شد و مسامحه كرديد، درست نيست؛ اگر اتفاقي افتاد برخورد كنيد و اين را اعلام كنيد. اعتمادسازي خدمت بزرگي به مردم و مسؤولين است.

من سفر حج كه بودم، گفتند آقاي احمدي‌نژاد براي بار چهارم رفته قم با فلاني ملاقات داشته يا گفتند فلاني همين ديشب در مسجد چهار‌مردان سخنراني كرده (سخنراني مربوط به سال 79 بود) اين قدر رسوا! متاسفانه برخي از اين سايت‌ها هم انتساب به برخي شخصيت‌ها دارند.

شخصيت ديگري هم گفته كه مركزي در قم ميلياردها تومان خرج تخريب من كرده است. در حالي كه بچه‌هاي اينجا براي خرج انتخابات پول قرض كردند و هنوز هم دارند قسطش را مي‌پردازند. البته عجيب نيست اينها سروكارشان با ارقام ميلياردي بوده و خيال مي‌كنند هر كاري انجام شود ميلياردي است!

در هرصورت خيلي بد است كه در جامعه اسلامي، يك دستگاه ارتباطي درست وجود نداشته باشد كه اگر صد [رسانه] دروغ گفت، يكي از آنها هم راست هم بگويد. اين دلالت مي‌كند كه از نظر فرهنگ اجتماعي تنزل كرديم و در اين مدت نه تنها ترقي نكرديم بلكه عقب‌گرد داشته‌ايم.

آن يكي گفته فلاني اصلاً درس امام شركت نكرده، دروغ‌گفتن آسان است و كسي هم مؤاخذه‌شان نمي‌كند؛ ولي اين عيب را دارد كه اعتماد از كل مردم سلب مي‌شود و اطمينان از بين مي‌رود.

اگر بتوانيد سعي كنيد خود را در كشور و سپس در دنيا اين‌طور معرفي كنيد كه «هر چه مي‌گوييم سند داريم». «گفته‌اند» و «آورده‌اند» و...‌‌ نيست. اين در مورد اطلاع‌رساني كه اولين وظيفه دستگاه‌هاي اطلاع‌رسان است.


-- رويكرد در تحليل: عدم افراط و تفريط و پرهيز از سلب اعتماد مردم

مسأله بعدي تحليل و تفسير و ارشاد است كه وظيفه پيچيده‌تري است. آنچه در همه اينها بايد رعايت شود آن است كه اعتماد مردم سلب نشود افراط و تفريط و مبالغه‌گويي‌ها كه يك‌دفعه به عرش مي‌برند صحيح نيست. درباره هر كس همان كه هست، بگوييد. آقاي قرائتي استفاده‌اي از آيه «و لا تبخسو الناس اشياء هم» مي‌كند كه هر كس را هر جور هست معرفي كنيد كم نگذاريد، حالا اينكه از آيه [اين] استفاده مي‌شود يا خير، كاري نداريم؛ ولي نكته، نكته خوبي است؛ اگر درباره كسي صحبت مي‌شود همان را كه هست بگوييد. بعضي اوقات خداوند به وسيله خود دشمنان، مقاصدشان را باطل مي‌كند و خودشان را به دست خودشان خراب مي‌كند. «يخربون بيوتهم بايديهم و ايدي المؤمنين».

[به نظر مي‌رسد منظور استاد از بيان اين جمله آن باشد كه گاهي انعكاس ديدگاه‌ها و مواضع دشمنان باطن آنها را به خوبي آشكار مي‌سازد.]


-- ارتباط با خدا

حرف آخر اينكه اين كلمه را جدي بگيريد، باور كنيد كه دست خدا در عالم كاركن است. نيتمان اين باشد كه رضاي خدا را كسب كنيم؛ دلمان باور داشته باشد كه دست خدا حضور دارد و حرف دلمان را مي‌شنود و نيتمان را مي‌داند. دعا و توسل و تضرع اگر نباشد كمابيش به همان سرنوشت مبتلا مي‌شويد. ارتباط با خدا انسان را حفظ مي‌كند. اعتقاد به اينكه پشت همه دستگاه‌ها دست اوست كه عالم را اداره مي‌كند «و ان لم يمسسك الله بضر فلا كاشف له الا هو و ان يردك بخير فلا راد لفضله»؛ اگر خدا سختي و مشكلي را براي كسي بخواهد، هيچ‌كس در مقابلش نمي‌تواند مقاومت كند و اگر خدا خيري بخواهد، هيچ‌كس نمي‌تواند رد كند. باور كنيد و سعي كنيم با كسي ارتباط داشته باشيم كه همه كارها به دست اوست و اگر سختي هم پيش آمد، به ديده ما سختي است؛ همه آزمايش است و وسيله رشد يا رسوايي است و با او بايد كنار آمد از خدا نمي‌شود صرف‌نظر كرد؛ تعارف نيست جمله «ان‌شاء الله خدا درست مي‌كند» را فقط زباني نبايد گفت. يادم هست يك ماركسيست بود با اينكه اعتقادي به خدا نداشت وقتي مي‌خواست جدا شود مي‌گفت: "خداحافظ" اين جوري ياد خدا كردن را ماركسيست‌ها هم مي‌توانند. اما بايد باورمان شود كه خدا هست و حضور دارد و همه‌كاره اوست، او را فراموش نكنيم و طالب رضاي او باشيم و مطمئن باشيم كه خدا كمك خواهد كرد.

منبع:سايت خدمت

عناوين شماره ۸ این ماهنامه به شرح زير است:
● رادیو رسانه‌ای موثر اما مهجور / دکتر سیدرضا نقیب‌السادات
● رادیو هرچه پیرتر، جوان‌تر و شاداب‌تر / گفت‌وگو با دکتر حسن خجسته
● تحلیل گفتمان انتقادی رسانه ملی (رادیو) / دکتر فردوس آقاگل‌زاده
● تنوع فرهنگی و نقش رادیو / ظهیر احمدی
● حقوق ارتباطات / دکتر محمدرضا رسولی
● اصول تهیه برنامه‌های رادیویی / محمدمهدی لبیبی
● مطالعاتی جامعه‌شناختی درباره رادیو / صبا برین‌خو
● واژه‌نامه برنامه‌سازی رادیو / زهره شهرابی‌فراهانی
● پادکست و آینده رادیو / حسنیه‌السادات شبیری
● موسیقی سنتی ایران / مهسا رمضانی
● رادیو، مدیریت و جامعه / زهره رجبی
● رسانه، توسعه و سیاست‌گذاری رسانه‌ای / اعظم ده‌صوفیانی
● برنامه‌سازی خلاق؛ ضرورت بقا / محمدرضا مانی‌فر
● مدیریت سازمان‌های رسانه‌ای در BBC و CNN / حسین مستقیمی
● دنیای بزرگ ژورنالیسم در رسانه‌های کوچک / ناهید عادلیان
● جامعه‌شناسی مخاطب در حوزه فرهنگی و هنری / حبیب راثی‌تهرانی
● ارتباط در بحران / زهره ابراهیمی
● اجمالی بر تاریخچه رادیو در ایران 1387-1319 (بخش نخست) / گیتی کاوه
● وسایل ارتباطی مسلمانان، وضعیت فعلی و جهات آینده / محمد صدیقی
● رادیو ایرانیان خارج‌نشین / رضا مختاری‌اصفهانی
● درک رادیو را دریابیم / اعظم راودراد
● معرفی گزیده‌ای از منابع رادیو

هم‌چنین در شماره ۹ کتاب ماه علوم اجتماعی می‌خوانیم:
● ضرورت تحول در رسانه‌های شنیداری / دکتر سیدرضا نقیب‌السادات
● آیا صدای اینترنتی صدای یک رسانه است /
ناهید عادلیان
● نمادهای صوتی در رادیو / لیلا رضایی
● زبان و رسانه / سیدرضا نقیب‌السادات
● رادیو و مدیریت بحران / سحر برین‌خو
● درآمدی بر جامعه‌شناسی رادیو / طاهره جعفری
● زبان‌شناسی رادیو / کسری عیناوی
● توسعه از رهگذر رسانه شنیداری / نسترن خواجه‌نوری
● زنان و رادیو / امیر منصوری
● به همین سادگی / کسری عیناوی
● تجهیز مخاطب رادیویی محلی / علی‌اصغر صباغی
● الفبای ارتباطات / دکتر محمدرضا رسولی
● مصاحبه رادیویی / علی‌اکبر قاضی‌زاده
● اجمالی بر تاریخچه رادیو در ایران 1387-1319 (بخش دوم) / گیتی کاوه
● نوشتن برای رادیو / حبیب راثی‌تهرانی
● امکان‌ها و چالش‌های به‌کارگیری رادیو در توسعه روستایی / عبدالحسین کلانتری و پیام روشنفکر
● پادکست؛ رادیو و فراتر از آن / پدرام الوندی
● ملاک‌های جذابیت در ساختار محتوای برنامه‌های قصه‌گویی رادیویی نوجوان / ناهید عادلیان
● معرفی گزیده‌ای از منابع رادیو

برترين‌هاي روابط عمومي كشور 24 و 25 دي در مراسم افتتاحيه چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي در محل سالن همايش‌هاي بين‌المللي صدا و سيما معرفي مي‌شوند.

 چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي در بخش جشنواره علمي سمپوزيوم، برترين‌هاي روابط عمومي‌هاي وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها و دستگاه‌‌هاي اجرايي كشور را در زمينه‌هاي روابط عمومي الكترونيك، برنامه‌ريزي ارتباطي، پژوهش و سنجش افكار و نوآوري و خلاقيت معرفي و تجليل مي‌كند.
بر پايه اين گزارش در بخش معرفي برترين‌هاي روابط عمومي همچنين از 12 روابط عمومي و 12 روابط عمومي برتر در عرصه استاني تقدير مي‌شود.
معرفي مقالات، پايان نامه‌ها، كتاب سال و پژوهش‌هاي دانشجويي در حوزه روابط عمومي از ديگر برنامه‌هاي جشنواره علمي سمپوزيوم خواهد بود.
بر همين اساس نشان ويژه چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي به دليل توجه ويژه دانشگاه جامع علمي - كاربردي در زمينه ايجاد رشته‌هاي آموزشي روابط عمومي و تربيت كاردان و كارشناس روابط عمومي به اين دانشگاه اهداء مي‌شود.

جلد اول كتاب «انقلاب اسلامی در يزد» تأليف «محمدحسن ميرحسينی» و «محمد عابدی اردكانی» ماه گذشته برای نخستين‌بار از سوی مركز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد.

 هدف اين نوشتار تبيين نقش و جايگاه شهر يزد در انقلاب اسلامی و توصيف و تحليل تأثير و نحوه‌ی حضور در صحنه و مبارزه‌ اقشار مختلف مردم، روحانی، معلم، كاسب، تاجر، دانش‌آموز، دانشجو، پزشك، كارگر، زن و مرد و ... بر ضد نظام ضد اسلامی پهلوی است.

مطالب اين اثر در چهاربخش تنظيم شده است: بخش نخست به بررسی و تحليل سياسی، اجتماعی و فرهنگی ايران از مشروطه تا رژيم پهلوی اختصاص دارد. در اين بخش كوشش شده است به كمك پاره‌ای اسناد و ديگر منابع در دسترس، مهم‌ترين وقايع محلی و نيز حوادث ملی و مركزی و تأثير آن‌ها بر يزد و چگونگی واكنش مردم يزد نسبت به حوادث مذكور ارزيابی شود.

در بخش‌های دوم و سوم به ترتيب نحوه و چگونگی مبارزه در دوران نهضت امام خمينی(ره)(1340-1356) و دوره‌ اوج‌گيری انقلاب (1356-1357) بررسی و تحليل شده است. در بخش پايانی اوضاع و احوال و مهم‌ترين حوادث بعد از پيروزی انقلاب در يزد تا سال 1361، زمان شهادت آيت‌الله صدوقی، تبيين شده است.

قسمت ضمائم اين كتاب نيز به گاه‌شمار حوادث مهم در يزد در طول چند دهه، معرفی مدارس علميه و مفاخر و شهدای يزد و بعضی از اسناد مهم مربوط به يزد اختصاص دارد.

در بخش نخست اين كتاب به تاريخچه يزد اشاره شده و آمده است: «در پاره‌ای از متون قديمی از يزد به «دارالعباد» يا «دارالعباده» ياد شده است و گويا قدمت آن به زمان سلجوقيان می‌رسد. اين شهر به داشتن مردم صبور و سختكوش و صادق و ساده و متواضع و خداشناس و متدين شناخته شده و «قنات»، «قنوت» و «قناعت» سه نماد فرهنگ عمومی بوده است.»

در بخش ديگری از اين كتاب انقلاب اسلامی مردم يزد توصيف و مؤلف بيان می‌كند: «قيام مردم يزد بر ضد رژيم ستمگر پهلوی با رهبری شجاعانه و مدبرانه‌ای آيت‌الله صدوقی و عشق و ارادت آن‌ها به امام خمينی(ره) و ساير علما و روحانيون انقلابی به خوبی بيانگر درستی ويژگی‌های فوق درباره‌ چنين مردم و شهری است؛ به طوری‌كه بدون اغراق يزد را بايد يكی از كانون‌های مهم پرورش، رشد و سازماندهی انقلاب اسلامی دانست.

غفلت از اين اقدام، نابخشودنی و ظلم به مردم و علما و تمام مبارزان راه آزادی است. چگونه می‌توان از توصيف و تحليل لااقل گوشه‌هايی از ايثار و فداكاری و جراحت و شهادت و خون و اشك و آه و داد و فرياد و شعار و شعور مردم اين شهر تاريخی و مذهبی در طول دوران مبارزه با نظام ستمشاهی صرف‌نظر كرد؟!»

آن‌چه در اين كتاب رقم خورده، توصيف و تحليل صرفا بخش‌های اندك و كوچكی از حجم گسترده‌ی اقدامات و مبارزاتی است كه قبل و بعد و حين انقلاب در شهر يزد صورت گرفته و قطعاً خالی از اشكال نيست. از اين رو ، اميد است كه صاحب‌نظران و پژوهشگران با تلاش‌های علمی و پژوهشی خود نواقص و كاستی‌های پژوهش حاضر را برطرف كنند و در جهت تكميل و ارتقای آن بكوشند.

اين كتاب در 578 صفحه در شمارگان 1000 نسخه به قيمت 4300 تومان در پاييز سال جاری منتشر شده است.

 معاونت مطبوعاتي وزارت فرهنگ و ارشاد ضمن تأكيد بر استيفاي حقوق و مطالبات بحق مردم عراق براي استقرار امنيت و رفع فقر و مشكلات ناشي از تداوم حضور نيروهاي آمريكايي در اين كشور، نگراني خود را از برخورد ضدبشري اشغالگران آمريكايي با منتظر الزيدي، خبرنگار معترض عراقي اعلام كرد.

به گزارش خبرگزاري فارس در پي اعتراض منتظر الزيدي خبرنگار عراقي به جورج دبليو بوش رئيس جمهور آمريكا در جريان كنفرانس خبري وي در بغداد كه به بازداشت و برخوردهاي فيزيكي با اين خبرنگار منجر شد اطلاعيه‌اي از سوي معاونت مطبوعاتي و اطلاع‌رساني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي صادر شد، در اين بيانيه آمده است:

هيئت حاكمه آمريكا با مظالم تاريخي بي‌شمار خود به نام دموكراسي و حقوق بشر چهره‌اي منفور، دروغ‌پرداز و متجاوز به منافع و حريم ملت‌ها از خود بر جاي گذاشته است.
حافظه تاريخ، رئيس جمهور كنوني آمريكا را به خاطر جنايات فجيع اشغالگران آمريكايي در عراق، افغانستان و حمايت از رژيم جعلي اسرائيل و صدها مظالم ديگر هرگز از ياد نخواهد برد. وقايع شرم‌آور و شكنجه‌هاي مخوفي كه در زندان‌هاي گوانتانامو، ابوغريب، اسرائيل و دهها نقطه ديگر جهان به دستور و با حمايت دولت آمريكا صورت گرفته است، كافيست تا بوش را به عنوان جنايتكار جنگي در دادگاه‌هاي ذي‌صلاح بين‌المللي به پاي ميز محاكمه بكشاند.
متأسفانه سلطه رسانه‌اي هيئت حاكمه آمريكا و غرب بر بسياري از وسايل ارتباط جمعي اجازه بيان صحيح واقعيت‌هايي كه در سال‌هاي اخير در كشورهاي عراق، افغانستان و فلسطين اشغالي به وقوع پيوسته است را نمي‌دهد.
در حالي كه مردم عراق و افغانستان پس از تجاوز آمريكا به اين كشورها با ناامني، فقر، زيرپا گذاشتن حقوق اوليه انسانها، چپاول منافع ملي خود و دهها مشكل ديگر دست به گريبان هستند بوش كوچك با كمال وقاحت در مقابل نمايندگان رسانه‌هاي كروهي در عراق خود را ناجي حقوق ملت‌ها خواند و نداي حمايت از آزادي و حقوق بشر سر داد! و در حقيقت به درك و شعور مردم جهان كه پيوسته شاهد فجايع و خوي سلطه‌گر دولت آمريكا با هدايت لابيهاي صهيونيستي است توهين كرد. نتيجه طبيعي چنين توهيني همان واكنشي است كه منتظر الزيدي خبرنگار عراقي به نمايندگي از سوي ميليون‌ها عراقي تحت ستم نشان داد كه البته تحسين‌ ملت عراق و ديگر ملل جهان حتي مردم آمريكا را برانگيخت.
سؤال مردم جهان از بوش اين است كه چرا چنين واكنشي از سوي خبرنگار عراقي، مردم جهان را به وجد آورده و تحسين همگان را برانگيخته است؟ آيا جز اين است كه رفتار سلطه‌طلبانه و دوگانه دولتمردان آمريكايي در مواجهه با حقوق بشر و دموكراسي و ناديده گرفتن بديهي‌ترين حقوق انسانها و كشورهاي مستقل، نگاه افكار عمومي را به آمريكا تغيير داده است؟
آيا خبرنگار عراقي كه دو تن از اعضاي خانواده‌اش يكي توسط صدام و ديگري توسط ارتش اشغالگر آمريكا به شهادت رسيده‌اند بايد در پاسخ به جنايات آمريكا در عراق و دروغ‌پردازي‌هاي بوش در زمينه آزادي، حقوق بشر و دموكراسي دسته گل به سوي وي پرتاب مي‌كرد؟
آيا او مي‌توانست رسالت خبري خويش را كه آگاهي‌بخشي و اطلاع‌رساني صحيح به مخاطبان است، ناديده بگيرد و دروغ‌هاي بوش را به عنوان واقعيت براي مردم خود و جهانيان مخابره كند؟
معاونت مطبوعاتي و اطلاع‌رساني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ضمن تأكيد بر استيفاي حقوق و مطالبات بحق مردم عراق براي استقرار امنيت و رفع فقر و مشكلات ناشي از تداوم حضور نيروهاي آمريكايي در اين كشور، نگراني خود را از برخورد ضدبشري اشغالگران آمريكايي با منتظر الزيدي خبرنگار معترض عراقي اعلام مي‌دارد.
همچنين از كليه سازمان‌ها، انجمن‌ها و تشكل‌‌هاي بين‌المللي مطبوعاتي و رسانه‌اي انتظار دارد حساسيت و نگراني خود را از شرايطي كه اين خبرنگار در بند عراقي با آن مواجه است اعلام داشته و از هرگونه تلاش براي رهايي وي دريغ نورزند، به همين منظور تشكيل كميته دفاع از خبرنگار دربند عراقي با عضويت انجمن‌ها، تشكل‌ها و شخصيت‌هاي مستقل مطبوعاتي و رسانه‌اي و حقوقدان‌هاي كشورها به خصوص كشورهاي اسلامي را توصيه مي‌كند تا ضمن پيگيري شرايط جسماني و سلامتي اين خبرنگار دربند عراقي پيوسته رسانه‌ها و مجامع بين‌المللي را از شرايط كنوني وي مطلع سازند.

 چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي در روزهاي 24 و 25 دي در مركز همايش‌هاي صدا و سيما برگزار مي‌شود.

به گزارش خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، در چهارمين سمپوزيوم بين المللي روابط عمومي «نقش روابط عمومي‌ها در توليد و ارتقاي سرمايه اجتماعي» بررسي خواهد شد؛ علت انتخاب اين موضوع تبيين و تحليل رابطه جامعه شناسي و روابط عمومي عنوان شده است.
در مراسم افتتاحيه اين سمپوزيوم از سه كارشناس برتر روابط عمومي كشور بر اساس اعلام يك فراخوان و نظر هيئت داوران تقدير خواهد شد.
اين همايش با پيام رئيس جمهوري و سخنراني رياست مجلس شوراي اسلامي آغاز مي‌شود و طي آن از چهره‌هاي ماندگار روابط عمومي و برترين‌هاي آن در حوزه‌هاي علمي و عملي تجليل به عمل مي‌آيد.
برپايي «جشنواره علمي و برترين هاي روابط عمومي ايران» از جمله برنامه هاي اين سمپوزيم دو روزه به شمار مي رود؛ كه اين بخش ها شامل بخش هاي «علمي»، «كاربردي» و «ويژه» است.
ارزيابي آثار علمي و پژوهشي افراد حقيقي از جمله فعاليت هايي است كه در بخش علمي اين سمپوزيوم انجام مي‌شود؛ همچنين در «جشنواره علمي و برترين هاي روابط عمومي ايران» برترين‌هاي روابط عمومي ايران در بخش‌هاي مختلف معرفي خواهند شد.
در بخش علمي اين جشنواره همچنين بهترين كتاب سال، پايان نامه، ترجمه، مقاله و پژوهش معرفي و در بخش عملي و اجرايي نيز از 24 روابط عمومي در چهار رشته برتر تقدير مي‌شود.
بر پايه اين گزارش، تاكنون حدود 90 مقاله به دبيرخانه سمپوزيوم ارسال شده است؛ كه از اين تعداد 16 مقاله به صورت سخنراني در دو روز برگزاري سمپوزيوم ارائه مي شود.
در چهارمين سمپوزيوم بين المللي روابط عمومي 10 سخنران ايراني و 6 سخنران خارجي به ارائه مقالات خود مي‌پردازند.
اين سمپوزيوم در تقويم سالانه انجمن بين المللي روابط عمومي ثبت شده و از نكات برجسته در برگزاري اين سمپوزيوم، حمايت نهادها و انجمن هاي بين المللي روابط عمومي جهاني با هدف برگزاري باشكوه و هدفمند اين سمپوزيوم است.
اين سمپوزيوم با مشاركت شهرداري تهران، استانداري تهران، وزارتخانه هاي ارتباطات و فناوري اطلاعات، امور اقتصادي و دارايي، كار و امور اجتماعي، آموزش و پرورش، جهاد كشاورزي، صنايع و معادن، رفاه و تامين اجتماعي، راه و ترابري، بازرگاني، تعاون، نفت و نيرو و سازمان امور مالياتي كشور برگزار مي‌شود.
طبق تصميمات به عمل آمده، به دانشگاه جامع علمي كاربردي نيز به دليل همكاري بسيار خوب با دبيرخانه چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي، نشان ويژه سمپوزيوم روابط عمومي اعطا خواهد شد.
آخرين مهلت ارسال مقالات به دبيرخانه چهارمين سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي 5 دي است.

همايش " نشانه شناسي در پيامهاي ارتباط كلامي و غيركلامي" به همت گروه علوم ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامي واحد ميبد در اين دانشگاه برگزار مي‌شود. 

محمود رضا مرتضوي دبير اين همايش در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران گفت: ‌ريشه يابي فلسفي و ايدئولوژيك نشانه‌ها در پيامهاي كلامي و غيركلامي، تاثير متقابل نشانه‌ها در ساختار و محتواي پيام رسانه‌ها و اهميت نشانه‌ها در ايجاد ارتباطات اثر بخش از محورهاي اين همايش مي‌باشد. 

وي افزود: نقش رسانه‌ها در خلق و اشاعه نشانه‌هاي كلامي و غير كلامي، روش پژوهش در شناخت نشانه‌هاي كلامي و غيركلامي، نشانه شناسي در مطبوعات، نشانه گذاري در راديو و تلويزيون و اينترنت، نشانه گذاري در تئاتر و سينما و نشانه شناسي از ديدگاه زبان شناسي و پست مدرنيسم را از ديگر محورهاي مقالات اين همايش عنوان كرد. 

وي در رابطه با طريقه ارسال مقالات گفت: صفحه اول مقاله شامل تيتر مقاله و معرفي نويسنده يا نويسندگان به همراه نشاني و تلفن. صفحه دوم چكيده بين 150 تا 300 كلمه، صفحه سوم مقدمه بين 200 تا 400 كلمه، صفحه چهارم به بعد متن مقاله همراه با منبع نويسي ميان متني و فهرست كامل منبع، مقالات بين 15 تا 20 صفحه به صورت word همراه با سي‌دي نسخه چاپي ارسال يا فقط ايمل گردد. 

وي در پايان اعلام داشت:‌ مهلت ارسال چكيده تا 20 فروردين 1388 و اصل مقاله تا 10 ارديبهشت 1388 مي‌باشد. 

شايان ذكر است، اين همايش 29 اردي‌بهشت ماه 1388 به همت گروه ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامي واحد ميبد در اين دانشگاه برگزار خواهد شد.